پرسش: گروهی از جوانان شیعه در دانشگاه‌های هند با پرسشی از سوی همکلاسی‌های غیرمسلمان خود روبه‌رو شده‌اند درباره دیدگاه فقیهان شیعه نسبت به هندوها، بودایی‌ها و به‌طور کلی غیر اهل کتاب در حکومت اسلامی شیعی. آیا آنان با وجود اینکه اهل کتاب نیستند، جزیه می‌پردازند؟ یا میان اسلام آوردن و کشته شدن مخیّرند؟ یا در برابر حمایت حکومت اسلامی، مالی پرداخت می‌کنند؟
۱- فلسفه فتوحات در مذهب اهل‌بیت علیهم‌السلام، اسلامی‌کردن عقاید مردم نیست، بلکه اسلامی‌کردن نظام‌های سیاسی حاکم بر اساس عدالت اسلام است؛ برای نجات و یاری ملت‌های تحت ستم از حکومت‌ها و حاکمان ظالم.
خداوند متعال می‌فرماید:
«و چرا در راه خدا و (در راه) مردان و زنان و کودکانی که (به دست ستمگران) تضعیف شده‌اند نمی‌جنگید؟ همان‌ها که می‌گویند: پروردگارا! ما را از این شهری که مردمش ستمگرند بیرون ببر و از جانب خود برای ما سرپرست و یاوری قرار ده.»
۲- از ضروریات مذهب ائمه اهل‌بیت علیهم‌السلام این است که کشتن اسیر پس از پایان جنگ حرام است؛ حتی اگر آن مردم بودایی یا هندو و بت‌پرست باشند. بلکه آنان به‌عنوان شهروند درجه دوم شناخته می‌شوند و مالیاتی که دولت از آنان می‌گیرد، در مقابل بهره‌مندی از حمایت و کفالت است. این افراد «معاهَد»، «اهل امان» یا «اهل صلح» نامیده می‌شوند.
۳- بله، آنان می‌توانند با پذیرش اسلام، به شهروند درجه اول تبدیل شوند.
۴- همچنین حاکم مسلمان می‌تواند با آنان پیمان ببندد و در برابر دریافت مالیات یا عوضی، به آنان امنیت بدهد؛ که در این صورت در زمره اهل امان، اهل صلح یا اهل عهد قرار می‌گیرند.