#۳۱۷۱
پرسش: شخصی در‌بارۀ دوستش سخنی گفته‌است و همسر او از آن‌چه در‌بارۀ شوهرش گفته‌شده آگاه شده‌است. آیا همسر او، برای شناساندن دوست او و هشدار دادن به او، می‌تواند سخن او را به شوهرش بگوید یا نه؟ آیا نقلِ سخنِ دوستِ همسرش غیبت محسوب می‌شود، هر‌چند انگیزۀ او آگاه کردن همسرش باشد؟
پاسخ:
1. راه‌حل منحصر در نقلِ سخنِ دوستِ همسرش و آگاه کردن او از آن‌چه در‌باره‌اش گفته‌شده نیست.
2. زن بدون اینکه سخنِ دوستِ شوهرش را نقل کند، می‌تواند به شوهرش هشدار دهد و به او بگوید مراقب سخنان و عمل‌کردش در پیش دیگران باشد و هر سخنی را پیش هر کسی نگوید یا می‌تواند به‌صورت خاص در‌مورد دوستِ شوهرش تذکر دهد و بگوید چه‌بسا فلان دوستت چنین دید‌گاهی داشته باشد. بهتر است در نزد او با احتیاط بیش‌تری رفتار کنی و سخن بگویی.
3. با این راه‌کار‌ها و راه‌کار‌های مشابه آن، هم می‌تواند شوهرش را آگاه سازد و حق شوهرش را به جا آورد و هم می‌تواند از غیبت و سخن‌چینی دوری کند.
4. باید بین احتیاط و توصیۀ به آن با سوء‌ظن داشتن تفاوت قائل شد. احتیاط کردن و دعوت به آن به‌صرف احتمال ممکن است و لازم نیز شخص یقین داشته باشد.