۱. استفاده از عنوان “نماز” در مورد درود بر پیامبر و خاندان او در آیه‌ای از قرآن آمده است:
“إن الله وملائكته يصلون على النبي يا أيها الذين صلوا عليه وسلموا تسليما .”
۲. حتی نماز نیز هدف نهایی‌اش ذکر خدا و یاد پیامبر (ص) است، چنان که خداوند در قرآن فرموده:
“ورفعنا لك ذكرك.”
این آیه نشان می‌دهد که نام پیامبر (ص) در کنار نام خدا در اذان، اقامه، ابتدای تکبیره‌الاحرام، تشهد و سلام نماز قرار گرفته است.
۳. اصل معنای “نماز” انعطاف و توجه است، و این توجه به سوی خدا و پیامبر اوست.
۴. این ارتباط میان نماز و درود بر پیامبر (ص) با آیه‌ای دیگر نیز تأیید می‌شود که درباره زکات آمده و نشان می‌دهد که نیت عبادات هم قرب به خدا و هم طلب شفاعت پیامبر (ص) است:
“وَمِنَ الأَعرابِ مَن يُؤمِنُ بِاللَّهِ وَاليَومِ الآخِرِ وَيَتَّخِذُ ما يُنفِقُ قُرُباتٍ عِندَ اللَّهِ وَصَلَواتِ الرَّسولِ أَلا إِنَّها قُربَةٌ لَهُم سَيُدخِلُهُمُ اللَّهُ في رَحمَتِهِ إِنَّ اللَّهَ غَفورٌ رَحيمٌ.”
۵. این معنا در زیارت عاشورا نیز آمده است:
“يا أبا عَبدِ اللهِ إنّي أتَقَرَّبُ إلى اللهِ وَإلى رَسُولِهِ وَإلى أمِيرِ المُؤمِنِينَ وَإلى فاطِمَةَ وَإلى الحَسَنِ وَإلَيكَ بِمُوالاتِكَ.”
و نیز:
“وَأتَقَرَّبُ إلى اللهِ ثُمَّ إلَيكُم بِمُوالاتِكُم.”
۶. در اصول فقه، در باب عبادات، اطاعت از امر الهی بدین معناست که در نماز، دو رکعت اول به فرمان خدا، دو رکعت آخر به فرمان پیامبر (ص) و سایر اجزا و شرایط آن به دستور امامان (ع) انجام می‌شود.
۷. در اساس توبه نیز که یک عبادت بزرگ است، نقش پیامبر (ص) تأکید شده است:
“وَلَو أَنَّهُم إِذ ظَلَموا أَنفُسَهُم جاءوكَ فَاستَغفَرُوا اللَّهَ وَاستَغفَرَ لَهُمُ الرَّسولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوّابًا رَحيمًا.”
۸. در نهایت، رابطه‌ای بین حقیقت نماز و درود بر پیامبر و خاندانش وجود دارد، به‌طوری که شیخ طوسی در کتاب الخلاف و طبرسی در المؤتلف فتوا داده‌اند که درود بر پیامبر و خاندانش جزئی از نماز است. کِیدَری نیز در الإصباح این فتوا را معنا نموده و گفته صلوات، رکن تشهد است