قضای نماز

از زمانی که سکته کرده و از هوش رفته‌است، قضا لازم نیست.

اگر رکن نماز ترک شده باشد یا صحیح به جا آورده نشده باشد، قضای نماز واجب است، اعم از این‌که نماز را میت خوانده باشد یا وارث از طرف میت خوانده باشد.

اگر نماز و روزه را ترک کرده باشد و حکم به ارتداد او در واقع ثابت شود، باید قضا کند.
اما اگر نماز و روزه را ترک نکرده باشد، حکم به ارتداد او نمی‌شود؛ زیرا همچنان بر التزام به مراسم دینی باقی است، هرچند به زبان سخنان ملحدانه گفته باشد. در این صورت عباداتی که در آن دوره انجام داده صحیح است و صرف توصیف او به کفر، انشای ارتداد و التزام جدی به آن محسوب نمی‌گردد.

آنچه از نمازها و روزه‌ها را ترک کرده باید قضا کند.
اما اگر در دوران شبهات، نمازها و روزه‌ها را انجام داده باشد، لازم نیست اعاده کند؛ بلکه همان‌ها صحیح هستند.