پرسش: اگر شهادت ثالثه از زمان اهل‌بیت علیهم‌السلام بوده، پس چرا خود ائمه علیهم‌السلام در نمازهایشان آن را نمی‌گفتند؟ و اگر می‌گفتند، دلیل روشن آن چیست؟
۱. چگونه می‌توان گفت ائمه علیهم‌السلام آن را نمی‌گفتند، در حالی که امام باقر و امام صادق علیهماالسلام در دو روایت صحیح حلبی دستور به گفتن نام ائمه در نماز داده‌اند؟
۲. چگونه ممکن است ائمه علیهم‌السلام در نماز شهادت ثالثه را نگویند، در حالی که قرآن – طبق بيان علما دلالت دارد بالضرورة در آيات اكمال الدين – در کنار شهادتین، ولایت را نیز لازم دانسته است؟
آیا ائمه علیهم‌السلام می‌توانند برخلاف دستور قرآن عمل کنند؟
۳. چگونه یک صحابیِ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله شهادت ثالثه را در نماز می‌گفته باشد، ولی ائمه علیهم‌السلام آن را نگویند؟
۴. کتاب تکلیف شلمغانی و کتاب شرایع ابن بابویه متضمن يك روايتي که به دستور خود ائمه علیهم‌السلام به گفتن شهادت ثالثه در تشهد نماز تصریح دارند؛
پس چگونه ممکن است خود ائمه علیهم‌السلام آن را نیاورده باشند؟
۵. در روایت صحیح فضل بن شاذان از امام رضا علیه‌السلام آمده است که:
تشهد اذان همان تشهد داخل نماز است.
اگر چنین باشد، با توجه به اینکه شیخ صدوق در «من لا یحضره الفقیه» سه طايفه از روايات شهادت ثالثه در اذان آورده و شیخ طوسی نیز در «مبسوط» و «تهذیب» به آن اشاره کرده،
پس چگونه می‌توان گفت امام رضا علیه‌السلام و سایر ائمه علیهم‌السلام در تشهد نماز شهادت ثالثه را نمی‌گفته‌اند؟