پرسش: اخیراً نوشته‌های در واتساب هم‌رسانی و وب‌گیر شده‌است مبنی بر این‌که باید در عزاداری برای حضرت ام‌البنین، از لطمه و صدمه زدن به خود و ایجاد زخم و کبودی در بدن پرهیز کرد، زیرا لطمه و صدمه زدن فقط در عزاداری برای معصومین (علیهم‌السلام) و در آن‌چه به ماجرای حضرت امام حسین (علیه‌السلام) مربوط می‌شود جائز است. از‌این‌رو باید از این کار در عزاداری برای حضرت ام‌البنین پرهیز کرد و اگر کسی بخواهد در عزاداری برای ایشان صدمه‌ای به خود بزند، [مثلاً به خود سیلی بزند]، باید با آرامش و با آرامی این کار را بکند [تا به حد آسیب رساندن به خود و زخم و کبود شدن بدن نرسد]. نظر شما در این باره چیست؟
واقعۀ کربلا و مصیبت حضرت امام حسین (علیه‌السلام) دارای وجوه مختلف و ابعاد متعدد است و عزاداری برای حضرت ام‌البنین عزاداری برای ابا‌عبد‌الله (علیه‌السلام) و لطمه زدن در عزای ام‌البنین لطمه در عزای ابا‌عبد‌الله (علیه‌السلام) است. سیرۀ شیعیان در دهۀ محرم نیز این سخن را تأیید می‌کند. شیعیان هر یک از شب‌ها و روز‌های دهۀ محرم را به یکی از ستاره‌های درخشان و اسوه‌های صبر و وفا‌داریِ کربلا اختصاص می‌دهند و در آن روز و شب، مصائب و جنگ‌آوری و دلاوری‌های آن اسوه را ذکر می‌کنند، زیرا یادِ یارانِ وفا‌دارِ ابا‌عبد‌الله‌الحسین (علیه‌السلام) یاد آن حضرت است و عزاداری برای آن‌ها عزاداری برای حضرت است. همۀ این وقایع و حوادث، همۀ این مصائب و صبر و شکیبایی‌ها، همۀ این حماسه‌ها و دلاوری‌ها، همۀ این رزم‌ها و جنگ‌آوری‌ها، حول حضرت امام حسین (علیه‌السلام) متمرکز است و یاد آن‌ها یاد حضرت امام حسین (علیه‌السلام) است.
این سخن با آن‌چه در زیارت‌هایِ حضرتِ حسین (علیه‌السلام) وارد شده‌است مطابقت دارد. مخاطبِ زیاراتِ مأثورۀ حضرتِ ابا‌عبد‌الله‌الحسین (علیه‌السلام) خودِ حضرت است، ولی با این همه، در آن زیارات فرزندان و نوادگان حضرت (علیه‌و‌علیهم‌السلام) و مصائب آنان و نیز افراد دیگری از بنی‌هاشم و مصائب آنان و نیز اصحاب حضرت و مصائب آنان ذکر شده‌است.
لعنِ قاتلینِ ائمه و قاتلین شعیان آن ذوات قدسی نیز در امتداد یاد حضرت (علیه‌السلام) است. در زیارت‌ها، قاتلینِ حضرتِ امام حسین (علیه‌السلام) و قاتلین فرزندان و نوادگان و قاتلین یاران و قاتلین شیعیان ایشان لعن شده‌اند و این لعن و نفرین‌ها چیزی مجزا از یاد حضرت و ذکر مصیبت ایشان نیست.