#۳۵۷۶
پرسش: خدای متعال می‌فرماید: «و زنانی از شما که از حیض مأیوس شده‌اند، اگر شک داشته باشید، عِدّه آنان سه ماه است، و نیز زنانی که هنوز حیض ندیده‌اند؛ و زنان باردار، پایان عِدّه‌شان زمانی است که حمل خود را وضع کنند؛ و هر کس از خدا پروا کند، خداوند در کارش برای او آسانی قرار می‌دهد.» همان‌گونه که از آیات و روایات استفاده می‌شود، زن یائسه عِدّه ندارد و می‌تواند بلافاصله پس از طلاق ازدواج کند. آیا این آیه شامل زنی می‌شود که یائس بودن او معلوم است یا زنی که در یائس بودن او شک وجود دارد؟
پاسخ:
۱. باید یائس بودن زن با علم یا با اماره‌ی شرعی ثابت شود.
۲. یائس شدن یا از این راه احراز می‌شود که زن قطع شدن حیض را بر اثر حالات طبیعی و فیزیولوژیک متعارف در زنان تشخیص دهد، یا به این جهت که به سنّ یائسگی بر اساس میانگین متعارف میان زنان سرزمین خود رسیده باشد؛ و این سن بسته به کشورها، نژادها و اقوام مختلف، متفاوت است.
۳. این سن، نشانه‌ای ظنّی و معتبر بر یائسگی محسوب می‌شود.
۴. و اگر هیچ‌یک از این دو راه در دسترس نباشد، در صورت وجود و تحقق نشانه‌های حیض، بر اساس آن عمل می‌شود؛ و اگر نشانه‌ای وجود نداشت و شک باقی بود، عِدّه با ماه‌ها (سه ماه) نگه داشته می‌شود.