پرسش: 1. دفتر حضرت‌عالی در بیانیۀ اول، روز دوشنبه را از ماه شعبان معرفی کرد و گفت روز دوشنبه آخرین روزِ ماهِ شعبان است. حکم کسی که امروز (دوشنبه) را [به نیت آخر شعبان] روزه گرفته باشد چیست؟ 2. کسی که با توجه به بیانیۀ دفترِ شما، امروز (روز دوشنبه) را روزه نگرفته و افطار کرده‌است چه حکمی دارد و چه باید بکند؟ 3. مقلدینی که حتی تا بعد از زوال نیز به حلولِ ماهِ رمضان آگاهی نیافتند و ندانستند که امروز (روز دوشنبه) اولِ ماهِ رمضان است، چه حکمی دارند و چه باید بکنند؟
1. روزۀ افرادی که امروز را به نیت آخر شعبان روزه گرفته‌اند [صحیح است و] روزۀ ماه رمضان محسوب می‌شود. اگر این افراد در اثنای روز، چه قبل از زوال و چه بعد از زوال، به حلولِ ماهِ رمضان آگاهی بیابند، باید نیت خود را از روزۀ ماهِ شعبان به روزۀ ماهِ رمضان تغییر دهند.
2. کسی این روز را روزه نگرفته و افطار کرده‌است، [بعد از اعلامِ اولِ ماه]، باید امساک و از مبطلات روزه پرهیز کند و بعد از ماه مبارک رمضان، روزۀ یک روز را قضا کند. برای شخص فقط قضای یک روز واجب است و کفاره‌ای بر ذمۀ او نیست.
3. [پاسخ سؤال سوم نیز از آن‌چه گذشت روشن می‌شود.] اگر شخص آن روز را روزه نگرفته و افطار کرده باشد، [بعد از آگاهی از حلولِ ماهِ مبارکِ رمضان]، باید بقیۀ روز را امساک و از مبطلات روزه پرهیز کند. اگر آن روز را روزه گرفته باشد، [بعد از آگاهی از حلولِ ماهِ مبارکِ رمضان]، باید نیت خود را به روزۀ ماهِ رمضان تغییر دهد.